شرایط خاص، بحرانی و روبه رشد اقتصادی ایران در حال حاضر موجب تلاش برای یافتن و ارائه راهکارهای مناسب توسط کارشناسان و متخصصان جهت مواجهه با مشکلات اقتصادی شده است. مقام معظم رهبری در ایران، طی سالهای متمادی اقتصاد مقاومتی را به عنوان راهکاری قدرتمند جهت رسیدن به اهداف کلان و ساختاری مستحکم و پویا مطرح کرده اند از اینرو ابعاد مختلف آن درحال فرهنگ سازی و شکل گیری می باشد.

پویا بودن مفهوم مقاومت، سازگار بودن با فرهنگ ایرانی و اسلامی، حمایت از تولید کنندگان داخلی، حمایت از بخش خصوصی، کاهش وابستگی به درآمد نفتی، اتخاذ سیاست­های صحیح پولی و مالی و ... از ابعاد اقتصاد مقاومتی هستند. در این میان استفاده از ابزارهای جدید مالی می­تواند در این راستا بسیار مفید باشد. بازارهای تهاتری با توجه به پیشینه خود، در زمان رکود و یا در زمان­هایی که عرضه پول با محدودیت مواجه است و یا در زمان­های تورم می­تواند ابزاری بسیار قدرتمند برای حمایت از تولید و راه ­انداختن چرخ­های اقتصاد به سمت خروج از بحران و شکوفایی باشد.

کشورهای اروپای شرقی بعد از جنگ جهانی دوم به علت دست و پنجه نرم کردن با مشکلات عدیده پولی و ارزی به صورت گسترده به معاملات پایاپای روی آوردند. پس از آنها نیز کشورها و موسسات بزرگی درگیر چنین مبادلاتی شدند که این کار باعث شد که معاملات متقابل در سطح جهانی رشد کرده و مطالعات بسیاری پیرامون نحوه کارکرد و ویژگی­های چنین معاملاتی صورت پذیرد. تا سال 2000 میلادی که در حدود نیمی از مبادلات بین­ المللی به صورت متقابل صورت پذیرفت و در بالطبع حجم زیادی از ادبیات تجاری درباره معاملات متقابل شکل گرفت. تا آن زمان مشخص شده بود که معاملات پایاپای شکلی پیش ­پاافتاده از مبادلات نیستند که تنها در شرایط بحران به کار آیند بلکه محرک­هایی بیشتر و قدرتمندتر از کمبود نقدینگی عاملان اقتصادی را به سوی معاملات متقابل سوق می­دهد که گاهی اوقات این محرک­ها چاره ای به جز وارد شدن به معاملات متقابل برای بنگاه­ها باقی نمی­گذارد. بر خلاف تصور همگان که معاملات متقابل را به نام تهاتر می­شناسند، تهاتر یکی از انواع روش­های انجام معاملات متقابل است.